، موضوع بحث ما در این مجال، عملی شدن یا نشدن وعده های اقتصادی روحانی نیست. چه اینکه مردم، خود بهتر از هر تحلیلگری خواهند توانست در مورد صدق و کذب ادعاهای سیاستمداران قضاوت کنند. علی الخصوص آنکه این وعده ها، مستقیماً با معیشت و سفره مردم گره خورده باشد. روحانی که پیش از این رفع همه مشکلات را به تحریم ها گره زده بود، پس از اجرایی شدن برجام گفته است حالا مردم باید برای حل مشکلات تلاش کنند! ادعاهای دوپهلو و تغییر مواضع سینوسی دولت و مسئولین دولتی اما محدود به اقتصاد نمانده است. حسن روحانی و تیم همراهش، در عرصه سیاست نیز قبل و بعد از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، تغییرات قابل توجهی را تجربه کرده اند. نمود این واقعیت را در طول دوره حاکمیت دولت یازدهم نیز می توان جستجو کرد.
به عنوان مثال، محمدجواد ظریف، مهم ترین فرد کابینه یازدهم، در حالی که در زمان برگزاری مذاکرات هسته ای، در تاریخ 15 فروردین سال جاری گفته بود: "نقد مفید است ولی ما وسط مذاکره و مشغول مذاکره هستیم. اگر بیش از این وارد جزییات شویم دستمان را در مذاکره باز کردیم. به نمایندگان و مذاکره کنندگان اعتماد کنند. ما هم دلمان میسوزد و برایمان سخت و دشوار است. سه ماه به ما اجازه دهید مذاکره کنیم."، دهم بهمن ماه و پس از نهایی شدن برجام گفت: "الان زمان آن نیست که با یکدیگر بر سر میزان پیروزی در بحث برجام بحث کنیم. این مساله گذشت؛ مذاکرات یک روند توافق بود و در هر روند توافقی جز مواردی که یک طرف تسلیم شود که آن هم پایدار نیست بده بستان وجود دارد!"
با این وجود، یکی از قابل توجه ترین تغییرات سیاسی در مدت بر سر کار آمدن دولت یازدهم، مربوط به شخص حسن روحانی و در زمینه موضع وی نسبت به سران کودتای سال 88 بوده است. پس از آنکه رهبر فرزانه انقلاب اسلامی در دیدار هئیت دولت در شهریور ماه 1393، مسئله فتنه را به عنوان یکی از خطوط قرمز نظام مطرح نمودند، همگان منتظر بودند تا واکنش دولت به این مسئله را ببینند. حسن روحانی پیش از آنکه بر کرسی ریاست جمهوری تکیه بزند، مواضع شفافی در زمینه فتنه 88 و مسائل پیرامون آن داشت. به عنوان مثال، وی پس از فراخوان سران کودتا برای برگزاری تظاهرات در روز 25 بهمن 89 و فضاحت های پس از آن برای جنبش سبز، گفته بود:" در روز ۲۵ بهمن عده معدودی به بهانه حمایت از مردم مصر و تونس به خیابانها آمدند که اتفاقاً در شعارهای آنها حمایتی از مردم مصر و تونس به چشم نمیخورد و متأسفانه با شعارهای ضدانقلابی، موجبات خوشحالی و بهرهبرداری امریکا، رژیم صهیونیستی و ضدانقلاب را فراهم آوردند و موجب ناراحتی قاطبه مردم شریف ایران شدند. حرکت ۲۵ بهمن گروهی فریبخورده کاملاً محکوم است و قوه قضائیه باید براساس وظایف ذاتی خود نسبت به این حرکت ضدانقلابی اقدام کند. حرکت ضداسلامی و ضدملی ۲۵ بهمن از یک سو میخواست فریاد قاطعانه ملت ایران در روز ۲۲ بهمن را تحتالشعاع قرار دهد و از سوی دیگر وسیلهای برای انحراف افکار مردم منطقه از دشمنان اصلی یعنی امریکا و رژیم صهیونیستی و شکست اخیر آنان گردد."
موضعگیری انقلابی و صریح حسن روحانی پیرامون حضور کم تعداد میلیشیای سبز در 25 بهمن 89، در حالی بود که این واقعه، منجر به حصر سران فتنه شده بود. با این حال، وی در کوران رقابت های انتخاباتی و پس از آن تاکنون، دیگر موضع شفافی در زمینه حصر سران فتنه نداشته است. به نظر می رسد وی ترجیح داده است به دلیل تبعات سیاسی احتمالی مواضع ضدفتنه برای دولتش، دیگر موضع قبلی خود در این زمینه را تکرار نکند. روحانی در جریان تبلیغات انتخاباتی هم ترجیح داد برای جذب رای بدنه افراطی اصلاح طلبان، آنان را به رفع حصر سران فتنه امیدوار کند. وی پس از برگزیده شدن به ریاست جمهوری نیز در چند مقطع دیگر به صورت تلویحی و یا آشکارا به تلاش و تعهد خود در زمینه رفع حصر از سران فتنه اذعان کرده است. سوال این است که دلیل این همه تغییر در یک مقطع زمانی محدود، آن هم بر سر مسئله ای که به گفته رهبر فرزانه انقلاب اسلامی یکی از خطوط قرمز نظام به شمار می رود، چیست؟ حسن روحانی که خود بیشترین سابقه را در نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی دارد، به خوبی می داند که مسائل حساسی از این دست-که با امنیت ملی کشور سر و کار دارد- دارای ابعاد گوناگون و متعددی است و دولت به تنهایی هرگز قادر به گرفتن تصمیمی در این زمینه نیست.
با این حال، وی تا کنون ترجیح داده است تا موضع دوپهلوی می توانم-نمی توانم خود را در این زمینه حفظ نماید. شاد به این دلیل که وی هنوز هم در انتخابات مجلس و ریاست جمهوری آینده به رای اصلاح طلبان افراطی نیازمند است. این سناریو اما تنها از طریق شخص روحانی دنبال نشده است! مسئله ای که نشان می دهد در پیش گرفتن این رویکرد نسبت به مسئله رفع حصر سران فتنه، یک دستور سازمانی در تمامی بدنه دولت است، یا دست کم، دولتی ها در این زمینه بر روی یک فهم مشترک و البته رای آور، اتفاق نظر پیدا کرده اند! اظهار نظرهای مشابه اصلاح طلبان حاضر در بدنه دولت و حتی سخنگوی دولت در این زمینه، این گمانه را تقویت می کند. معصومه ابتکار، معاون سیاسی و پرحاشیه رئیس جمهور در تاریخ 4 اسفندماه 1393 در جمع دانشجویان دانشگاه شریف در همین زمینه می گوید:" دولت تلاش خود را برای رفع تمام حصرها و ایجاد فضای بازسیاسی میکند ولی این در اختیار روحانی نیست و قوای مختلف باید همکاری کنند." واکنش محمدباقر نوبخت به نامه نگاری شاذ و دور از عرف علی مطهری به رئیس جمهور در زمینه رفع حصر نیز، در همین جهت انجام شده است. مطهری در نامه خود، رفع حصر سران فتنه را تلویحاً وظیفه روحانی دانسته، او را به طرح سوال در صحن علنی مجلس، تهدید کرده بود!
مطهری در متن نامه متوهمانه خود نوشته بود:" پیشنهاد میکنم که جنابعالی به عنوان رئیسجمهور و رئیس شورای عالی امنیت ملی، در اجرای قانون اساسی به تنها راه باقی مانده! یعنی آزادی سه محصور مورد نظر عمل نمایید."پاسخ و واکنش محمدباقر نوبخت به نامه عجیب و غریب علی مطهری اما در خور توجه است. وی 17 اسفند 1393 در پاسخ به سوال خبرنگاری در همین زمینه می گوید:" آقای مطهری نماینده محترم، شجاع، متدین و صریحاللهجه هستند و براساس آنچه وظیفه قانونی خود است اظهارنظر میکند اما قطعا همه اطلاعات پیش ایشان نیست، دولت در پارهای موارد که ضروری نمیداند، موضوعی را رسانهای نمیکند. دولت قطعا نسبت به این موضوع بیتفاوت نیست و ما بر خود فرض میدانیم تعهداتی که جناب آقای رئیسجمهور فرمودند را انجام دهیم." درواقع، جناب نوبخت، تلویحاً تعهد روحانی به رفع حصر سران فتنه را پذیرفته، مانند همیشه وعده سرِ خرمن می دهد تا رای بدنه اجتماعی طرفدار رفع حصر سران فتنه را -به مدد شاذنویسی های علی مطهری- همچنان در سبد دولت یازدهم حفظ کند. این در حالی است که روحانی، نوبخت و دیگران به خوبی می دانند که اولین قدم بخشش و رفع حصرِ خیالی سران فتنه و هر مجرم دیگری، پشیمانی و توبه آنها از اعمال مجرمانه خود است و دادن قول رفع حصر-در حالی که سران لجوج و نافهم فتنه همچنان بر موضعِ مقابله با انقلاب اسلامی تاکید می کنند- چیزی جز یک ژست رسانه ای-تبلیغاتی نیست.
حسن روحانی که پیش از این از حصر سران کودتای 88، حمایت قاطعانه ای کرده بود، حالا ترجیح می دهد کمی محتاطانه تر در این زمینه اظهار نظر کند. طبیعتاً رای لرزان 50 درصدی دولت، در اتخاذ چنین موضعگیری های متناقضی بی تاثیر نبوده است. 7 شهریور 94 روحانی در پاسخ به سوالی مشابه در همین زمینه، باز هم سعی کرد به ژست تلاش برای رفع حصر سران کودتای 88، دامن بزند. وی گفت:" تلاش دولت از ابتدا براین بوده که همه در جامعه احساس آرامش بیشتری کنند و اگر موضوعی از گذشته در این کشور بوده است و ما میتوانیم این موضوع را از طریق قانون تمام کنیم، پایان بدهیم...همه تلاشم را برای رفع مسائل سیاسی داخلی انجام دادهام اما واجب نیست که همه چیز را اعلام کنم و گفتن پیش از موعد برخی موارد، چیدن میوه نارس است!" با این شرایط، ظاهراً افرادی که دنبال رفع حصر سران خائن کودتای سال 88 به مدد حسن روحانی هستند، باید بیش از اینها صبر داشته باشند. مثلاً تا قیامت یا حداقل تا نزدیکی های آن، در عالم برزخ!
در این میان، شاید صادقانه و غیر سیاسی ترین موضع در زمینه نقش دولت در رفع حصر سران کودتا را، حسام الدین آشنا؛ مشاور فرهنگی رئیس جمهور گرفته باشد. وی فروردین ماه 93 در گفتگو با ماهنامه اندیشه پویا-ارگان رسانه ای کارگزاران سازندگی- می گوید:" همه جوانب را که شما حل کنید باز یک جانب باقی میماند و آن کسی است که تحت حصر است. او باید تصمیماتی بگیرد. اگر او نتواند و یا نخواهد تصمیم بگیرد، کار برای همگان دشوار میشود." آشنا در واقع به زبانِ بی زبانی به خبرنگار اندیشه پویا و دیگر مشتاقان رفع حصر گفته است، سطح حماقت سران کودتای 88 بیش از آن است که بتوان برای آنها کاری کرد! لذا بهتر است کلاً بی خیال این موضوع شوید. با این حال، شخص حسن روحانی-که از نداشتن پایگاه اجتماعی مستقل دولتش در بین مردم، به خوبی آگاه است- ترجیح می دهد هنوز هم در مسئله رفع حصر سران کودتای سال 88، وسط لحاف بخوابد! سوال این است که آیا آقای روحانی -به عنوان امنیتی ترین شخص حقوقی تاریخ جمهوری اسلامی- از تبعات مخرب چنین موضعگیری های سیاسی در مسائل امنیتی آگاه نیست؟
در نزدیک به سه سال طی شده از عمر دولت یازدهم، کارشناسان سیاسی همواره بر این نکته تاکید داشته اند که نوع عملکرد دولت در زمینه پرونده هسته ای و عجله تیم مذاکره کننده در تخریب زیرساخت های هسته ای کشور، تنها به دلیل چیدن میوه برجام در صحنه انتخابات بوده است. به نظر می رسد این رویکرد در زمینه رفع حصر سران فتنه نیز دنبال می شود. بر این اساس، به مشتاقان رفع حصر سران کودتای 88 می توان گفت: هر چه وعده های 100 روزه اقتصادی، عبور از رکود و افزایش اعتبار پاسپورت ایرانی عملی شد، شما هم منتظر رفع حصر سران نادان و لجوج کودتای 88 در اثر تلاش های دولت تدبیر و امید باشید!
منبع : پایگاه خبری حامیان ولایت
